Promotie in 140 tekens

Als een promovendus erin slaagt een onderwerp te vinden met enige maatschappelijke relevantie (lees: PR-waarde), is de kans groot dat zijn promotie het schopt tot de universitaire persberichten. En heeft zo’n persbericht enige maatschappelijke relevantie (lees: PR-waarde) dan is de kans groot dat zo’n persbericht het schopt tot tweet. En zo wordt dan vier jaar onderzoek, honderden pagina’s aan bevindingen, mitsen, maren, nuances, conclusies, bijlagen en methodische onderbouwing, samengevat in 140 tekens. (Inclusief twee tot vijf hashtags.)

Dat kan niet goed gaan.

Onder #onderwijs krijg ik nu al drie dagen lang, ongeveer elke drie minuten een tweet binnen die zegt ‘promovendus pleit voor mobieltjes in het onderwijs’,  ‘mobieltjes vergroten leeropbrengst’, ‘mobieltjes niet verbannen, maar gebruiken in de klas’ of iets van gelijke strekking. Allerlei ‘believers’ menen nu aan te kunnen tonen dat we ruim baan moeten geven aan mobieltjes in de klas. En iedere drie minuten word ik daardoor iets bozer.

Het is namelijk een samenvatting van het onderzoek die zo kort door de bocht is, dat er niet eens meer sprake is van een bocht. En het is totaal bezijden de ervaring van de meeste docenten. O ja hoor: met veel organisatie, didactisch vernuft, technische handigheid en creativiteit zou je best iets nuttigs kunnen doen met mobieltjes in de klas. Maar negentig procent van de tijd heb je er alleen maar ongelofelijk veel last van en de leerlingen nog veel meer. Multitasking bestaat namelijk niet, je kunt je hoofd maar bij een ding tegelijk houden. Ook dat is onderzocht. (Tenzij generatie Einstein opeens razendsnel is geëvolueerd en een totaal ander brein heeft dan de generaties ervoor.) Oefenen met onverdeelde aandacht wordt steeds zeldzamer met die voortdurend zoemende, trillende en knipperende BB’s en iPhone’s.

Een belangrijke conclusie van promovendus De Jong van de OU waarover dit stukje eigenlijk gaat was ook: de focus moet liggen op de problemen van de lerenden en niet op het per se willen introduceren van de technologie. Dat heb ik in geen enkele tweet terug gelezen. Misschien hebben alle  telefoonoptimisten daar vanwege een gebrek aan onverdeelde aandacht overheen gelezen. Ik ben heel erg *voor* innovatie in het onderwijs, goed gebruik van de hulpmiddelen die er zijn, maar heel erg *tegen* kort-door-de-bocht, ongefundeerde ‘ach joh je moet gewoon…’ oplossingen.  In de huidige nog altijd dominante klassikale situatie  is de mobiel een afleider van jewelste. Wat lees ik daar op Twitter? ‘Ach joh, ze moeten gewoon heel het onderwijs veranderen’. O ja, doen we ff.