Zalige onzekerheid

Drie zomermaanden lang leidde ik het geregelde bestaan van gemeenteambtenaar. Niks niet saai niet, want het was de leukste ambtenarenbaan binnen de gemeente Rotterdam, namelijk die van redacteur bij de wekelijkse ‘newsy’ personeelskrant, de Stadswerker. Veel geleerd, veel lol gehad.

En nu dus weer op eigen benen. De week voelt als een veel te grote jas nu er drie vast ingevulde werkdagen weer helemaal open zijn. Ik mis de gezelligheid van de collega’s, de structuur en – toegegeven – de vaste inkomsten.

Maar dan de vrijheid. Ieder plan dat ik heb kan ik uit gaan voeren. Wil ik een op het oog irrelevante cursus gaan volgen? Geen punt. Om een uur te verlummelen heb ik niemands toestemming nodig. Het kan alle kanten op en al heb ik een duidelijke strategie voor ogen: ik weet echt niet waar ik over een maand, een half jaar, twee jaar mee bezig ben. Die onzekerheid is soms een last maar meestal een lust – wat mij betreft. Ik ♥ freelancen.